روی دستگاه شما اجرا میشود · فایل شما از دستگاهتان خارج نمی‌شود.
فرم می‌گوید «عکس حداکثر ۱۰۰ کیلوبایت». هدف را بنویسید؛ عکس تا نزدیک‌ترین حد به آن و با بهترین کیفیت کوچک میشود. اگر لازم باشد ابعاد پیکسلی هم کم میشود.
برای محدودیت‌های کیلوبایتی سامانه سنجش، ثبت‌نام دانشگاه، سجام، سامانه‌های اداری و درخواست گذرنامه ساخته شده. نتیجه را پیش از دانلود کنار هم مقایسه می‌کنید.
مناسب نیست برای: رساندن عکس به ابعاد پیکسلی مشخص (مثلاً ۳×۴ یا ۶۰۰×۶۰۰): برای آن ابزار تغییر اندازهٔ تصویر هست.
عکس اول با کیفیتی که روی نوار لغزنده تنظیم شده رمزگذاری میشود. اگر همین فایل جا شود، همان نگه داشته میشود: حد یک سقف است، نه عددی که باید پرش کرد. اگر نه، اول کیفیت JPG یا WebP پایین می‌آید، با همان ابعاد کامل پیکسلی، تا ۴۵ برای JPG یا ۴۰ برای WebP؛ پایین‌تر از آن، عکس آشکارا از هم می‌پاشد.
اگر باز هم بزرگ باشد، عرض و ارتفاع پله‌پله و با کیفیتی حداکثر ۶۰ کم میشوند، و وقتی اندازه‌ای جا شد، کیفیت تا جایی که بودجه اجازه دهد دوباره بالا میرود. نوار لغزنده سقف همین جست‌وجو هم هست؛ پس آن را بالا نگه دارید تا بهترین کیفیتی را بگیرید که حد شما جا میدهد. برای حاشیهٔ اطمینان، ابزار تا ۹۹٪ عددی که می‌نویسید کار میکند.
JPG برای عکس مناسب است. شفافیت ندارد و بخش‌های شفاف سفید میشوند. زیر کیفیت ۹۰، جزئیات رنگ با نصف وضوح ذخیره میشود که ممکن است لبهٔ نوشته‌های رنگی و نازک را در اسکرین‌شات تار کند؛ از ۹۰ به بالا کامل حفظ میشود.
PNG بدون افت شروع میشود. برای کوچک کردنش تعداد رنگ‌ها کم میشود، از ۲۵۶ تا حداقل ۲، و هرچه پالت کوچکتر شود پراکنش رنگ (دیترینگ، یعنی الگوهای ریز نقطه‌ای) بیشتر میشود. اسکرین‌شات، نمودار و لوگو این کار را خوب تحمل می‌کنند؛ عکس معمولاً بهصورت JPG خیلی کوچکتر درمی‌آید. WebP شفافیت را نگه می‌دارد و در عین حال مثل قالب‌های عکس فشرده میکند؛ برای تصویر دوربُری‌شده‌ای که باید کم‌حجم هم باشد مناسب است.
این امتیاز SSIM است، معیاری استاندارد برای اینکه ساختار روشنایی یک تصویر چقدر سالم مانده است. هر دو تصویر در یک اندازهٔ کاری مقایسه میشوند، حداکثر ۱٬۰۲۴ پیکسل در بلندترین ضلع، تا نتیجهٔ کوچک‌شده با همان چیزی سنجیده شود که جایش را می‌گیرد. از ۹۸٪ به بالا برچسب «از نظر دیداری با اصل یکسان است» می‌گیرد، از ۹۵٪ «تفاوت‌های جزئی»، از ۹۰٪ «نرم‌شدگی محسوس» و پایین‌تر از آن «افت آشکار».
امتیاز پایین زیر یک حد تنگ یعنی عکس پیکسل‌هایی بیش از توان بودجه دارد. اگر اول عکس را به همان بخشی که مهم است برش بزنید (/crop-image)، همان بودجه صرف پیکسل‌های کمتری میشود.
خروجی فقط از روی پیکسل‌ها نوشته میشود؛ پس اطلاعاتی که درون فایل اصلی ذخیره شده، مثل تاریخ، مدل دوربین و موقعیت GPS، به آن کپی نمی‌شود. اگر یک فایل HEIC بیش از یک تصویر داشته باشد، فقط اولی به کار میرود.
انتخاب اندازهٔ یک سازمان دولتی یا ویزا از فهرست، عکس را تا بلندترین ضلعی که آن مرجع تعیین کرده کوچک میکند، قالب را JPG میکند و اگر آن مرجع سقف حجمی گذاشته باشد، همان را اعمال میکند. عکس را به شکل لازم برش نمی‌زند و صورت را سر جایش نمی‌گذارد؛ این کار ابزار ساخت عکس ویزا در /visa-photo-maker است.
این صفحه به زبان‌های دیگر: English · العربية · Deutsch · Français · Español · Русский · Português · 中文 · हिन्दी · Türkçe · עברית · اردو · Bahasa Indonesia · বাংলা