روی دستگاه شما اجرا میشود · فایل شما از دستگاهتان خارج نمی‌شود.
فرمی پرشده که هنوز کادرهای قابل ویرایش نشان می‌دهد، سند امضاشده‌ای که مهرش را میشود کشید و برد، فایلی که سامانه به‌خاطر داشتن فیلد فرم رد میکند: مسطحسازی هر سه را حل میکند. انتخاب کنید چه چیزی مسطح شود و ابزار دقیقاً می‌گوید چه تغییری میکند.
«فقط فیلدهای فرم» مقدار هر فیلد را برای همیشه در صفحه می‌نویسد و فیلد را حذف میکند. متن، متن می‌ماند: قابل انتخاب، قابل جست‌وجو، تیز در هر بزرگ‌نمایی — جز مقداری به خط غیرلاتین که فرم هرگز رسمش نکرده بود، که به شکل تصویری از متن گذاشته میشود؛ حجم فایل تقریباً تغییر نمیکند. برای تقریباً هر فرم پرشده‌ای گزینهٔ درست همین است.
«همه‌چیز» هر صفحه را با ۱۵۰، ۲۰۰ یا ۳۰۰ DPI به تصویر تبدیل و PDF را از آن تصویرها بازسازی میکند. فیلدها، یادداشتها، مهرها، لایه‌ها و پیوندها همه در تصویر ثابت میشوند و قابل تغییر یا استخراج نیستند؛ اما متن به پیکسل تبدیل میشود، پس دیگر قابل انتخاب یا جست‌وجو نیست و فایل معمولاً بزرگ‌تر میشود. صفحه حجم قبل و بعد را نشان می‌دهد تا خودتان تصمیم بگیرید.
مناسب نیست برای: حفظ متن قابل انتخاب همراه با ثابت کردن یادداشتها و مهرها: این کار گزینهٔ تصویر را می‌خواهد و تصویر لایهٔ متنی ندارد؛ اگر لازم شد روی نتیجه تشخیص متن (OCR) اجرا کنید.
وضوح تعیین میکند هر صفحه چند پیکسل بگیرد. یک صفحهٔ A4 در ۱۵۰ DPI میشود ۱۲۴۰ × ۱۷۵۴ پیکسل، در ۲۰۰ DPI ۱۶۵۴ × ۲۳۳۹ و در ۳۰۰ DPI ۲۴۸۰ × ۳۵۰۸. ۱۵۰ برای خواندن روی صفحه‌نمایش کافی است، ۲۰۰ تنظیم آغازین و حد وسط است، و ۳۰۰ برای حروف ریز، خط‌های نازک یا فایلی مناسب است که می‌خواهید بعداً از /pdf-ocr بگذرانید.
صفحه‌های JPEG با کیفیت ۸۵ ذخیره میشوند و فایل را کوچک‌تر نگه می‌دارند، که برای اسکن و عکس مناسب است. PNG هر پیکسل را دقیقاً نگه میدارد، پس متن و خط‌های نازک تیز می‌مانند، اما صفحه‌هایی که عکس دارند خیلی بزرگ‌تر میشوند. تصویر هر صفحه به حدود ۳۰ میلیون پیکسل محدود است تا گوشی هم از پسش برآید. در ۳۰۰ DPI این حد وضوح صفحه‌های A2 و بزرگ‌تر را پایین می‌آورد و پیام پایانی عدد پایین‌تر را برای آن صفحهها می‌گوید.
«همه‌چیز» فایل تازه‌ای از تصویرهای صفحهها می‌سازد. هر صفحه اندازه‌اش را نگه میدارد و همان‌طور که روی صفحه‌نمایش دیده میشود بیرون می‌آید، با هر چرخشی که داشته در خود تصویر. فایل تازه عنوان، نویسنده، نشانک‌ها و فایل‌های پیوست اصل را ندارد و هیچ مشخصهٔ سندی هم از خودش اضافه نمیکند.
بیشتر فرم‌ها برای هر فیلد پرشده ظاهری از پیش رسم‌شده ذخیره می‌کنند و همان ظاهر، دقیقاً همان‌طور که دیده میشود و به شکل متن واقعی، ثابت میشود. فیلدی که بدون چنین ظاهری ذخیره شده اول رسم میشود. متن لاتین با قلم Helvetica به شکل متن رسم میشود. متنی را که قلم داخلی نمی‌تواند رسم کند، یعنی هر خط غیرلاتین از جمله فارسی، مرورگر شما با قلم‌های خودش و در صورت نیاز راست‌به‌چپ رسم میکند و به شکل تصویری تیز از همان متن می‌گذارد؛ پس فقط همان فیلد بعداً قابل انتخاب نیست.
کادر امضای خالی به فضای خالی تبدیل میشود، و فیلدی که هیچ صفحه‌ای نشانش نمی‌دهد، یعنی باقی‌ماندهٔ صفحه‌هایی که برنامهٔ دیگری حذفشان کرده، کنار گذاشته میشود، چون چیزی از آن دیده نمی‌شد.
هر دو گزینه فایل تازه‌ای می‌نویسند؛ پس امضای دیجیتالی که در PDF هست پس از آن دیگر معتبر شناخته نمی‌شود. اگر سندی باید هم مسطح و هم امضای دیجیتال شود، اول مسطحش کنید و بعد امضا کنید.
این صفحه به زبان‌های دیگر: English · العربية · Deutsch · Français · Español · Русский · Português · 中文 · हिन्दी · Türkçe · עברית · اردو · Bahasa Indonesia · বাংলা