روی دستگاه شما اجرا میشود · فایل شما از دستگاهتان خارج نمیشود.
کارت حافظه‌ای پر از فایل خام تا JPG نشود به درد فرم، مشتری یا گروه خانوادگی نمی‌خورد. این صفحه فایل‌های خام دوربین را روی دستگاه خودتان ظاهر میکند — CR2 و CR3 از Canon، NEF از Nikon، ARW از Sony، RAF از Fujifilm، RW2 از Panasonic، ORF از Olympus، PEF از Pentax، و DNG از گوشی‌ها، Leica، Ricoh و Pentax — و یک JPG معمولی با کیفیت یا حجمی که خودتان انتخاب می‌کنید به شما می‌دهد.
دادهٔ حسگر دموزاییک میشود و با تراز سفیدی‌ای که دوربین تنظیم کرده و پروفایلی برای همان دوربین مدیریت رنگ میشود، بعد با JPEG خود دوربین تطبیق داده میشود تا نتیجه شبیه همان عکسی باشد که پشت دوربین دیده‌اید. هر جا دادهٔ حسگر قالبی هنوز رمزگشایی نمیشود (CR3، ORF و PEF فشرده، RAFهای قدیمی)، به جایش JPEG تمام‌اندازه‌ای به کار میرود که دوربین در هر فایل جاسازی میکند، و صفحه این را میگوید.
چیزی آپلود نمیشود. ظهور در رشتهای پسزمینه در مرورگر شما انجام میشود و برای هر فایل تا یک دقیقه طول میکشد.
مناسب نیست برای: ویرایش RAW — نوردهی، تراز سفیدی و بازیابی سایه و هایلایت اینجا قابل تنظیم نیستند؛ ظهور با تنظیمات خود دوربین انجام میشود.
فایل خام هنوز عکس نیست؛ خوانش‌های حسگر است. خواننده آن را روی دستگاه شما همان‌طور ظاهر میکند که خود دوربین می‌کرد: رنگ‌هایی را که فیلتر حسگر جا انداخته پر میکند (دموزاییک)، تراز سفیدی‌ای را که دوربین هنگام عکاسی انتخاب کرده اعمال میکند، رنگ‌های دوربین را از یک پروفایل عبور می‌دهد و نتیجه را با JPEG کوچکی که دوربین درون فایل گذاشته تطبیق می‌دهد؛ به این ترتیب عکس نهایی شبیه JPEG خود دوربین میشود، نه یک رندر خام کم‌رنگ و خاکستری. نتیجه تصویری ۸ بیتی sRGB است که بعد با تنظیمات معمول JPG کدگذاری میشود.
ظهور کار واقعی است: یک فایل ۲۴ مگاپیکسلی روی لپ‌تاپ حدود نیم دقیقه و روی گوشی بیشتر طول میکشد، و صفحه در طول کار همین را میگوید. فایل‌های یک دسته یکی پس از دیگری ظاهر میشوند؛ پس یک کارت با پنجاه عکس یعنی فرصت یک چای، نه قفل شدن مرورگر — و هر فایلی که تمام شده نگه داشته میشود، حتی اگر فایل بعدی خطا بدهد.
از دادهٔ حسگر ظاهر میشوند: CR2 از Canon (DSLRهای EOS و کامپکت‌های PowerShot تا ۲۰۱۸)، NEF و NRW از Nikon (سری D و سری Z، فشرده و فشرده‌نشده)، ARW از Sony (Alpha، از جمله ۱۴ بیتی فشرده‌نشده)، RAF از بدنههای X-Trans شرکت Fujifilm، RW2 از Panasonic، PEF فشردهنشدهٔ Pentax، و DNG — قالب خام باز که ProRAW آیفون، برنامه‌های دوربین اندروید، Leica، Ricoh و Pentax می‌نویسند. هر کدام اینجا روی فایلی واقعی از دوربینی واقعی آزمایش شده است.
به جای آن از JPEG جاسازی‌شدهٔ دوربین خوانده میشوند: CR3 از Canon (EOS R، R5، R6، M50، 90D و بعد از آن)، ORF از Olympus، PEF فشردهٔ Pentax و RAF کامپکت‌های قدیمی FinePix SuperCCD. هر فایل خام یک JPEG تمام‌اندازه دارد که دوربین هنگام عکاسی رندر کرده؛ پس این‌ها هم با وضوح کامل و با ظاهر خود دوربین بیرون می‌آیند — اما به‌صورت پیکسل‌های ۸ بیتی‌ای که دوربین از قبل پردازش کرده، نه از حسگر. کارت نتیجه میگوید کدام مسیر طی شده است.
تنظیمات JPG همان‌هایی است که در همهٔ صفحه‌های تصویر هست: نوار کیفیت روی ۸۵ شروع میشود، حداکثر عرض عکس را با حفظ نسبت ابعاد کوچک میکند، و سقف حجم به کیلوبایت بهترین کیفیت زیر آن حد را جست‌وجو میکند — همان تنظیمی که سامانهٔ ویزا یا سایت کاریابی لازم دارد. کارت نتیجه حجم نهایی، کیفیت به‌کاررفته و نمرهٔ شباهت با عکس ظاهرشده را نشان می‌دهد.
JPG از روی پیکسلها ساخته میشود، پس EXIF — دوربین، لنز، نوردهی، تاریخ، GPS — به آن کپی نمیشود. عکس خیلی بزرگ روی گوشی بالاتر از حدود ۱۶ مگاپیکسل و روی رایانه بالاتر از ۶۰ مگاپیکسل کوچک میشود و اندازهٔ اصلی و اندازهٔ تحویلی هر دو نشان داده میشوند؛ زیر این حد همهٔ پیکسلها می‌مانند.
این صفحه به زبان‌های دیگر: English · العربية · Deutsch · Français · Español · Русский · Português · 中文 · हिन्दी · Türkçe · עברית · اردو · Bahasa Indonesia · বাংলা