روی دستگاه شما اجرا میشود · فایل شما از دستگاهتان خارج نمیشود.
فایل OBJ شکل و رنگ و بافت را با خود دارد؛ اسلایسر به هیچ‌کدام نیاز ندارد. فایل OBJ را اضافه کنید و یک فایل STL دودویی بگیرید — همان هندسه، در قالبی که اسلایسرهایی مثل Cura و PrusaSlicer مستقیم باز می‌کنند.
رنگ‌ها به تقصیر تبدیل از دست نمی‌روند: در قالب STL اصلاً جایی برایشان نیست. این قالب مثلث‌ها را توصیف میکند و بس، و دقیقاً به همین دلیل استاندارد چاپ شده است. اگر بعداً به رنگ نیاز دارید فایل OBJ را نگه دارید — فایل چاپ کنار آن ساخته میشود، نه به جایش.
همه چیز روی دستگاه خودتان اجرا میشود و برای یک فایل سه‌بعدی نکتهٔ اصلی همین است: مدل معمولاً قطعهٔ یک مشتری است، اسکن یک ساختمان یا طرحی که هنوز اعلام نشده. چیزی به سرور نمیرود، پس بعداً هم چیزی نیست که بخواهید حذفش را بخواهید.
مناسب نیست برای: ترمیم مش باز یا سوراخ‌ها — شکل همان‌طور که هست تبدیل میشود و مدلی که قابل چاپ نبود، همچنان نیست.
همهٔ شیءها و گروه‌های OBJ در یک فهرست مثلث ادغام می‌شوند، چون STL راهی برای جدا نگه داشتن یا نام‌گذاری قطعه‌ها ندارد. وجه‌هایی با چهار گوشه یا بیشتر با وصل کردن گوشهٔ اول به هر جفت از بقیه به مثلث تقسیم می‌شوند. این برای وجه‌های تختی که گوشهٔ رو به داخل ندارند درست است. اما مثلاً وجهی L شکل ممکن است مثلث‌هایی بدهد که از لبه‌اش بیرون می‌زنند؛ پس چنین وجه‌هایی را پیش از گرفتن خروجی OBJ در برنامهٔ مدل‌سازی‌تان مثلث‌بندی کنید.
خط‌ها و نقطه‌های تنها در OBJ کنار گذاشته می‌شوند، چون STL فقط مثلث نگه می‌دارد. نرمال‌های خود OBJ هم کپی نمی‌شوند: جهتی که هر مثلث رو به آن است از ترتیب گوشه‌هایش محاسبه میشود، پس مثلثی که در OBJ با ترتیب وارونه آمده در STL هم رو به سمت اشتباه است. مختصات به‌صورت عددهای ۳۲ بیتی ذخیره می‌شوند که حدود هفت رقم معنادار نگه می‌دارند؛ پس مدلی که خیلی دور از مبدأ قرار گرفته جزئیات ریزش را از دست می‌دهد. پیش از گرفتن خروجی، آن را نزدیک مبدأ ببرید.
STL واحدی ذخیره نمیکند و اسلایسرها عددهایش را میلی‌متر می‌خوانند. OBJ هم واحدی اعلام نمیکند؛ پس صفحه اندازهٔ اندازه‌گیری‌شده‌اش را به‌صورت عدد خالی نشان می‌دهد و می‌پرسد یک واحد قرار بوده چه باشد. اگر OBJ به میلی‌متر مدل‌سازی شده، «همینطور بماند» را نگه دارید: عددها بدون تغییر وارد STL می‌شوند و قطعه‌ای که ۴۵ اندازه دارد ۴۵ میلی‌متر می‌رسد.
اگر به سانتی‌متر، اینچ یا متر ذخیره شده، همان واحد را انتخاب کنید تا STL از روی آن به میلی‌متر نوشته شود. بسیاری از برنامه‌های مدل‌سازی بهطور پیش‌فرض با متر کار می‌کنند و OBJ آن‌ها «یک متر» لازم دارد. صفحه پیش از تبدیل اندازه را به میلی‌متر نشان می‌دهد.
OBJ معمولاً Y را جهت بالا دارد، در حالی که اسلایسرها در امتداد Z رو به بالا می‌سازند. مگر اینکه «محورها همان‌طور بمانند» را انتخاب کنید، مدل یک‌چهارم دور می‌چرخد تا آنچه در OBJ بالا بود روی صفحهٔ چاپ هم بالا باشد.
STL هیچ‌کدام از چیزهایی را که فایل .mtl و تصویرهایش توصیف می‌کنند نگه نمی‌دارد، پس برای این تبدیل فایل .obj به‌تنهایی کافی است. افزودن آن‌ها ضرری ندارد، اما ابزار پیش از نوشتن فایل منتظر می‌ماند تا همهٔ تصویرها خوانده شوند؛ پس کنار گذاشتنشان سریع‌تر است.
این صفحه به زبان‌های دیگر: English · العربية · Deutsch · Français · Español · Русский · Português · 中文 · हिन्दी · Türkçe · עברית · اردو · Bahasa Indonesia · বাংলা