روی دستگاه شما اجرا میشود · فایل شما از دستگاهتان خارج نمی‌شود.
فایلهای STL از اسکنرها، از اسلایسرها و از سایت‌های مدل چاپی می‌آیند و درونشان فقط شکل هست. رفتن به OBJ فایلی می‌دهد که بیشتر برنامه‌های مدل‌سازی با رغبت بیشتری وارد می‌کنند و بعد میشود به آن متریال و بافت داد.
فایل STL تقریباً هیچ‌وقت رنگ ندارد، پس فایل OBJ معمولاً با یک متریال سادهٔ واحد بیرون می‌آید — چیزی برای ساختن در تبدیل وجود ندارد (معدود فایلهای STL دودویی که برای هر مثلث رنگی ذخیره کردهاند آن را به شکل رنگ نقطهها نگه میدارند). آنچه به دست می‌آورید مش است در قالبی که در Blender، Maya، 3ds Max و بسیاری برنامه‌های دیگر باز میشود و برای کار روی سطح‌ها آماده است.
همه چیز روی دستگاه خودتان اجرا میشود و برای یک فایل سه‌بعدی نکتهٔ اصلی همین است: مدل معمولاً قطعهٔ یک مشتری است، اسکن یک ساختمان یا طرحی که هنوز اعلام نشده. چیزی به سرور نمیرود، پس بعداً هم چیزی نیست که بخواهید حذفش را بخواهید.
مناسب نیست برای: افزودن رنگ یا بافتی که هرگز در فایل STL نبوده — هیچ مبدلی آنچه را قالب مبدأ ذخیره نکرده بازنمی‌گرداند.
فایل STL هر مثلث را با سه گوشهٔ مخصوص خودش فهرست میکند و هیچ‌جا ثبت نمی‌کند که دو مثلث در یک گوشه شریک‌اند. OBJ هر موقعیت گوشهٔ متمایز را یک بار می‌نویسد و مثلث‌ها در آن شریک میشوند؛ برای همین برنامهٔ مدل‌سازی مدل را به شکل یک سطح پیوسته باز میکند. هر مثلث همان جهت رویی را نگه میدارد که STL برایش ذخیره کرده بود، پس سطح مثل خود STL وجه‌وجه دیده میشود.
OBJ مختصات بافت ندارد، چون STL نداشت. یک متریال به نام default را در سطری با usemtl نام می‌برد، بدون فایل .mtl؛ پس برنامه‌ای که فایل را در آن باز می‌کنید سطح سادهٔ خودش را به آن متریال می‌دهد. STL دودویی‌ای که به روش غیراستانداردِ برخی نرم‌افزارهای چاپ برای هر مثلث یک رنگ ذخیره کرده، آن رنگ‌ها را نگه میدارد؛ رنگ‌ها پس از موقعیت هر نقطه نوشته میشوند. STLی که چند solid نام‌دار دارد به شکل یک شیء و بدون آن نام‌ها بیرون می‌آید.
OBJ فایل متنی است. هر عدد با همهٔ رقم‌هایی نوشته میشود که برای برگرداندن دقیق همان مقداری لازم است که STL ذخیره کرده بود؛ پس مختصاتی که به شکل 37.3 ذخیره شده، در OBJ به صورت 37.29999923706055 دیده میشود. مقدارها تغییری نکرده‌اند؛ همین شکل متنی است که OBJ را از STL دودویی بزرگ‌تر میکند، با اینکه گوشه‌های مشترک فقط یک بار نوشته میشوند.
فایلهای STL که برای چاپ ساخته میشوند تقریباً همیشه به میلی‌متر هستند، اما خود قالب این را نمی‌گوید و OBJ هم نمی‌گوید؛ پس OBJ بهطور پیشفرض همان عددهای STL را دارد. اگر برنامه‌ای که OBJ را در آن باز می‌کنید عددها را متر می‌خواند، همانطور که Blender بهطور پیشفرض می‌خواند، در «یک واحد در این فایل یعنی» گزینهٔ «یک میلی‌متر» را انتخاب کنید: عددها به متر بازنویسی میشوند و قطعهٔ ۴۵ میلی‌متری آنجا هم ۴۵ میلی‌متر می‌رسد. در /3d-converter فهرست قالب‌هایی آمده که واحد خودشان را اعلام می‌کنند.
فایلهای چاپی روی محور Z ایستاده‌اند و OBJ را معمولاً با Y به‌عنوان بالا می‌خوانند. مگر اینکه «محورها همانطور بمانند» را انتخاب کنید، مدل یک ربعدور میچرخد تا در جایی که OBJ باز میشود سرپا بایستد.
این صفحه به زبان‌های دیگر: English · العربية · Deutsch · Français · Español · Русский · Português · 中文 · हिन्दी · Türkçe · עברית · اردو · Bahasa Indonesia · বাংলা