روی دستگاه شما اجرا میشود · فایل شما از دستگاهتان خارج نمی‌شود.
قطعه‌ای دارید که برای چاپ ساخته شده و حالا باید نشانش دهید: در یک سایت، در یک صفحهٔ محصول، در پیشنهاد قیمتی برای مشتری. قالب STL در مرورگر دیده نمی‌شود؛ فایل GLB دیده میشود و بدون نصب چیزی روی صفحه می‌چرخد.
یک فایل GLB واحد با هندسه و معمولاً یک سطح سادهٔ واحد بیرون میآید، چون فایل STL تقریباً هیچ‌وقت رنگی ندارد که آورده شود (معدود فایلهای STL دودویی که برای هر مثلث رنگی ذخیره کردهاند آن را نگه میدارند). از آنجا می‌توانید در Blender به آن متریال بدهید یا همان‌طور در یک نمایشگر وب رهایش کنید: مدل همین حالا دیدنی است.
همه چیز روی دستگاه خودتان اجرا میشود و برای یک فایل سه‌بعدی نکتهٔ اصلی همین است: مدل معمولاً قطعهٔ یک مشتری است، اسکن یک ساختمان یا طرحی که هنوز اعلام نشده. چیزی به سرور نمیرود، پس بعداً هم چیزی نیست که بخواهید حذفش را بخواهید.
مناسب نیست برای: کم کردن شمار مثلث‌ها — فایل STL اسکن‌شده با میلیون‌ها مثلث به شکل GLB هم سنگین می‌ماند.
STL واحدی ذخیره نمیکند. تقریباً هر STLی که برای چاپ سه‌بعدی ساخته شده با میلی‌متر می‌شمارد، در حالی که GLB با متر؛ برای همین صفحه بهطور پیش‌فرض STL را میلی‌متر می‌خواند و اندازه‌ای را که GLB خواهد داشت نشان می‌دهد: براکت ۴۰ میلی‌متری ۴۰ میلی‌متر میشود، نه ۴۰ متر. برای STLی از برنامه‌ای که روی اینچ تنظیم شده «یک اینچ» را انتخاب کنید، و برای STLی که از قبل به متر است «همین‌طور بماند» را. مثلث‌ها عددهای اصلی‌شان را نگه میدارند و مقیاس روی گرهٔ بالایی مدل نوشته میشود، که نمایشگرهای glTF اعمالش می‌کنند.
اسلایسرها در امتداد Z رو به بالا می‌سازند، پس فایلهای STL چاپی معمولاً با Z رو به بالا ایستاده‌اند، در حالی که GLB از Y استفاده میکند. ابزار مدل را یک ربع‌دور می‌چرخاند تا قطعه‌ای که روی صفحهٔ چاپ سرپا بود در نمایشگر وب یا در واقعیت افزوده هم سرپا بایستد؛ می‌توانید به‌جای آن «محورها همان‌طور بمانند» را انتخاب کنید. این چرخش روی همان گرهٔ بالایی نوشته میشود که مقیاس.
همهٔ بخش‌ها یک سطح سادهٔ یکسان میگیرند: خاکستری روشن، کاملاً زبر و غیرفلزی. STL برای هر مثلث یک جهت رویی ذخیره میکند و همین جهت‌ها نرمال‌های GLB می‌شوند؛ پس بخش‌های خمیده به‌جای صاف دیده شدن، همان وجه‌های تختی را نشان می‌دهند که از آن‌ها چاپ شده‌اند. گوشه‌هایی که کاملاً یکسان‌اند، از جمله در جهت رویی‌شان، هنگام مرتب شدن GLB ادغام می‌شوند.
STL متنی (ASCII) و دودویی هر دو خوانده می‌شوند. STL متنی‌ای که چند solid نام‌دار دارد به شکل یک مش با یک سطح می‌رسد. STL دودویی‌ای که، به روشی که برخی نرم‌افزارهای چاپ می‌نویسند، برای هر مثلث یک رنگ ذخیره کرده، آن رنگ‌ها را در GLB به شکل رنگ گوشه‌ها نگه می‌دارد؛ کمی تیره‌تر، چون با سطح خاکستری ترکیب می‌شوند.
این صفحه به زبان‌های دیگر: English · العربية · Deutsch · Français · Español · Русский · Português · 中文 · हिन्दी · Türkçe · עברית · اردو · Bahasa Indonesia · বাংলা